लतबारे
पदार्थ वा जुवा, गेमिङ, इन्टरनेटजस्ता व्यवहारको लतमा नियन्त्रण गुम्छ र हानि भए पनि त्यो जारी रहन्छ। उपचारमा सामान्यतया मनोवैज्ञानिक थेरापी, दोहोरिने रोकथाम र कतिपय अवस्थामा चिकित्सकीय उपचार समावेश हुन्छ। लतसम्बन्धी अनुभव भएका पेशेवरहरूले विशेषज्ञ सेवाहरूसँग समन्वय गर्न सक्छन्।
सामाजिक कार्यकर्ताहरूले कठिन परिस्थितिमा रहेका व्यक्ति र परिवारहरूलाई सहयोग गर्छन्: सामाजिक तथा स्वास्थ्य स्रोतमा पहुँच, निर्भरता, पारिवारिक द्वन्द्व, लत वा सामाजिक बहिष्करण। उनीहरूले सार्वजनिक सेवा र अन्य पेशेवरहरूसँग समन्वय गर्छन्।
नेपालमा मानसिक स्वास्थ्य सेवा प्राप्त गर्ने
सार्वजनिक स्वास्थ्य प्रणाली · सार्वजनिक स्वास्थ्य प्रणाली (स्वास्थ्य तथा जनसंख्या मन्त्रालय)
सन् 2018 देखि डिप्रेसन (अवसाद), साइकोसिस, मदिरा सेवनसम्बन्धी विकार र छारेरोग (एपिलेप्सी) को उपचार आधारभूत स्वास्थ्य सेवा प्याकेजमा समावेश छ र प्राथमिक तहमा निःशुल्क छ। यो सेवा स्वास्थ्य चौकी र नगरपालिकाका प्राथमिक स्वास्थ्य केन्द्रहरूमा WHO को mhGAP कार्यक्रमअन्तर्गत तालिम प्राप्त स्वास्थ्यकर्मीहरूले दिन्छन्। जटिल अवस्थाका बिरामीलाई प्रदेश अस्पताल र मेडिकल कलेज अस्पतालका मनोचिकित्सा एकाइमा पठाइन्छ; एक मात्र समर्पित मानसिक अस्पतालमा करिब 50 शय्या छन्। ग्रामीण क्षेत्रमा औषधि र तालिम प्राप्त जनशक्तिको अझै अभाव छ। थप जानकारी
पेशाकर्मीसँग इजाजतपत्र छ कि छैन कसरी जाँच्ने
- Nepal Health Professional Council (NHPC). क्लिनिकल मनोवैज्ञानिकहरू नेपाल स्वास्थ्य व्यवसायी परिषद् (NHPC) मा दर्ता हुनुपर्छ, जसका लागि क्लिनिकल मनोविज्ञानमा MPhil र इजाजतपत्र परीक्षा आवश्यक छ। परामर्श (काउन्सेलिङ) र अन्य गैर-क्लिनिकल मनोविज्ञान भूमिकाका लागि कुनै इजाजत दिने निकाय छैन, त्यसैले NHPC दर्ता नम्बर माग्नुहोस्।
- Nepal Medical Council (NMC). सबै चिकित्सकझैँ मनोचिकित्सकहरूले पनि नेपाल मेडिकल काउन्सिलबाट इजाजतपत्र लिनुपर्छ। NMC दर्ता नम्बर माग्नुहोस्।
नेपालमा तत्काल सहायता
यदि तपाईंको वा अरू कसैको ज्यान जोखिममा छ भने, अहिले नै आपतकालीन नम्बरमा फोन गर्नुहोस्। यी सेवाहरूले जुनसुकै बेला सहयोग गर्न सक्छन्:
जानकारी नोभेम्बर 2026 मा समीक्षा गरिएको · स्रोतहरू: who.int, pmc.ncbi.nlm.nih.gov, gavi.org, kathmandupost.com
ध्यान दिनुपर्ने संकेतहरू
कुनै पदार्थ प्रयोग वा जुवा, गेमिङ, किनमेल वा अनलाइन प्रयोगजस्ता व्यवहार कति वा कति पटक गर्ने भनेर नियन्त्रण गर्न गाह्रो हुँदा; स्वास्थ्य, पैसा, काम वा सम्बन्धमा समस्या आए पनि जारी राख्दा; उही असरका लागि बढी चाहिँदा; वा छोड्दा बेचैन वा अस्वस्थ महसुस हुँदा लत विकसित हुँदै गएको हुन सक्छ।
के कुराले मद्दत गर्छ: उपचार र पेसाकर्मीहरू
प्रभावकारी पद्धतिमा कग्निटिभ बिहेभियरल थेरापी (CBT), मोटिभेसनल इन्टरभ्युइङ, पुनरावृत्ति रोकथाम कार्यक्रम, कन्टिन्जेन्सी म्यानेजमेन्ट र, युवाका लागि, परिवारमा आधारित थेरापी पर्छन्। लतसम्बन्धी अनुभव भएका मनोविद् र क्लिनिकल मनोविद्, मनोचिकित्सक र विशेषज्ञ लत उपचार सेवा प्रायः सँगै काम गर्छन्। केही पदार्थका लागि चिकित्सकको निगरानीमा उपचार आवश्यक हुन्छ। धेरै मानिसका लागि आपसी सहयोग समूहले पेसागत उपचारलाई पूरक बनाउन सक्छन्।
कहिले तुरुन्त सहयोग खोज्ने
ओभरडोजको शंका, बेहोस हुनु, सास फेर्न गाह्रो हुनु, छारे रोगजस्तो काम्नु (सिजर), छाती दुख्नु वा अलमल्ल पर्नुमा तुरुन्तै स्थानीय आपतकालीन सेवामा सम्पर्क गर्नुहोस्। आत्महत्या वा अरूलाई हानि पुर्याउने विचार छन् भने पनि तुरुन्त सहयोग खोज्नुहोस्। धेरै प्रयोगपछि केही पदार्थ अचानक छोड्नु खतरनाक हुन सक्छ, त्यसैले छोड्नुअघि डाक्टरसँग कुरा गर्नुहोस्।
यस बीचमा तपाईं के गर्न सक्नुहुन्छ
तपाईं कति पटक र किन प्रयोग गर्नुहुन्छ भनेर आफूसँग इमानदार हुनुहोस्, र यसलाई उक्साउने परिस्थिति, भावना र मानिसहरूलाई ख्याल गर्नुहोस्। विश्वासिलो व्यक्तिलाई भन्नुहोस् र सजिलो पहुँच हटाउने विचार गर्नुहोस्, जस्तै सट्टेबाजीका एप ब्लक गर्ने वा नगद सीमित गर्ने। त्यो पदार्थ वा व्यवहार नपर्ने क्रियाकलापले आफ्नो समय भर्नुहोस्। फेरि चिप्लिनु हुन सक्छ; यो असफलता होइन, सहयोग खोज्ने संकेत हो।
सामाजिक कार्यकर्ताले के काम गर्छन्?
सामाजिक कार्यकर्ताले सामाजिक, आर्थिक वा सम्बन्धगत कठिनाइको सामना गरिरहेका व्यक्ति, परिवार र समुदायलाई सहयोग गर्छन्। दैनिक कामअन्तर्गत उनीहरू आवश्यकताको मूल्याङ्कन गर्छन्, मानिसहरूलाई उनीहरूका अधिकार र उपलब्ध स्रोतबारे जानकारी दिन्छन्, आवेदनमा सहयोग गर्छन्, स्वास्थ्य, शिक्षा, आवास र कानुनी सेवासँग समन्वय गर्छन्, र संकटका बेला मानिसहरूको साथमा रहन्छन्। कतिपयले परामर्श वा पारिवारिक सहयोग दिन्छन्, विशेष गरी मानसिक स्वास्थ्य, बाल संरक्षण, ज्येष्ठ नागरिक र अपाङ्गताका क्षेत्रमा।
सामाजिक कार्यकर्तासँग कहिले परामर्श लिने
व्यावहारिक समस्याले भावनात्मक दबाब थप्दा सामाजिक कार्यकर्ताले मद्दत गर्न सक्छन्: आश्रित आफन्तको हेरचाह, आर्थिक वा आवाससम्बन्धी कठिनाइ, एक्लोपन, बालबालिकालाई असर गर्ने छुट्टिने अवस्था, अपाङ्गता, वा निदानपछि सेवाहरूमा पहुँच। दुर्व्यवहार वा बेवास्ताको जोखिम हुँदा पनि उनीहरूको भूमिका महत्त्वपूर्ण हुन्छ। मनोवैज्ञानिक थेरापीका लागि भने सामान्यतया मनोविद् वा साइकोथेरापिस्ट बढी उपयुक्त हुन्छन्।
कसरी छनोट गर्ने
छनोट गर्दा इजाजतपत्र र तालिम, उनीहरूले प्रयोग गर्ने उपचार पद्धति र तपाईंलाई चाहिने विषयमा अनुभव छ कि छैन जाँच गर्नुहोस्। व्यावहारिक पक्षहरू पनि विचार गर्नुहोस्: भाषा, मूल्य, स्थान वा अनलाइन सत्र र उपलब्धता। पेशेवरसँगको सम्बन्ध धेरै महत्त्वपूर्ण हुन्छ; केही सत्रपछि पनि ठीक लागेन भने पेशेवर परिवर्तन गर्नु सामान्य कुरा हो।
बारम्बार सोधिने प्रश्नहरू
के नेपालको सार्वजनिक स्वास्थ्य प्रणालीले मनोवैज्ञानिक सेवा समेट्छ?
सन् 2018 देखि डिप्रेसन (अवसाद), साइकोसिस, मदिरा सेवनसम्बन्धी विकार र छारेरोग (एपिलेप्सी) को उपचार आधारभूत स्वास्थ्य सेवा प्याकेजमा समावेश छ र प्राथमिक तहमा निःशुल्क छ। यो सेवा स्वास्थ्य चौकी र नगरपालिकाका प्राथमिक स्वास्थ्य केन्द्रहरूमा WHO को mhGAP कार्यक्रमअन्तर्गत तालिम प्राप्त स्वास्थ्यकर्मीहरूले दिन्छन्। जटिल अवस्थाका बिरामीलाई प्रदेश अस्पताल र मेडिकल कलेज अस्पतालका मनोचिकित्सा एकाइमा पठाइन्छ; एक मात्र समर्पित मानसिक अस्पतालमा करिब 50 शय्या छन्। ग्रामीण क्षेत्रमा औषधि र तालिम प्राप्त जनशक्तिको अझै अभाव छ।
नेपालमा सामाजिक कार्यकर्तासँग इजाजतपत्र छ कि छैन भनेर कसरी जाँच्ने?
Nepal Health Professional Council (NHPC): क्लिनिकल मनोवैज्ञानिकहरू नेपाल स्वास्थ्य व्यवसायी परिषद् (NHPC) मा दर्ता हुनुपर्छ, जसका लागि क्लिनिकल मनोविज्ञानमा MPhil र इजाजतपत्र परीक्षा आवश्यक छ। परामर्श (काउन्सेलिङ) र अन्य गैर-क्लिनिकल मनोविज्ञान भूमिकाका लागि कुनै इजाजत दिने निकाय छैन, त्यसैले NHPC दर्ता नम्बर माग्नुहोस्।